Το 1979 ο Αλεξάντερ Ρίτς, ανακάλυψε μια καινούργια δομή γενετικού υλικού, το Ζ-DNA. Η δομή αυτή είχε μία βασική διαφορά από το συνηθισμένο μέχρι τότε DNA, αφού ήταν αριστερόστροφο αντί για δεξιόστροφο. Έτσι προξένησε το ενδιαφέρον του Ρίτς καθώς και άλλων ερευνητών, που προσπάθησαν να ανακαλύψουν περισσότερες διαφορές ανάμεσα στους δύο τύπους γενετικού υλικού.
Το γράμμα Ζ- που επιλέχθηκε για το όνομα, δεν επιλέχθηκε τυχαία. Είναι το τελευταίο γράμμα της αλφαβήτου και δίνει έμφαση έτσι στην σπουδαιότητα της ανακάλυψης αυτής.
Αμέσως μετά την κατανόηση αυτής της αλλόκοτης δομής, η επόμενη προσπάθεια έγινε από την ίδια ομάδα ερευνητών του Ριτς για την κατανόηση του ρόλου του Ζ- DNA στον οργανισμό. Πειράματα έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται για τον σκοπό αυτό, μελετώντας κύτταρα κυρίως ποντικού. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν μόνο την πιθανότητα να συμμετέχει σε κάποιες από τις βασικές λειτουργίες του γενετικού υλικού, όπως μεταγραφή και μετάφραση, χωρίς όμως να το πιστοποιούν.
Τι το κάνει τόσο δύσκολο;
Απάντηση ούτε γι αυτό το θέμα μπορεί να δοθεί, παρόλο που έχουν δημιουργηθεί μέχρι και ειδικά σχεδιασμένα αντισώματα για το Ζ- DNA, διευκολύνοντας την διαδικασία των πειραμάτων.
Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι ο «ζήλος» για τη σημαντικότητα του Ζ- DNA προέρχεται από τη συσχέτισή του με την καρκινογένεση, αφού πιστεύεται ότι ίσως μπορεί να συμμετέχει στη σύνθεση καρκινικών κυττάρων τόσο στους ποντικούς όσο και στον άνθρωπο.
Αλλά όλα αυτά είναι απλές υποθέσεις των ερευνητών, αφού το Ζ- DNA, όπως φαίνεται, προτιμάει να τους δυσκολεύει για την κατανόησή του κρατώντας με μυστικοπάθεια τις λειτουργίες του για τον εαυτό του. Το μέλλον θα δείξει αν η ανακάλυψη αυτής της μορφής DNA μπορεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν ανθρώπινες ασθένειες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου